دلبری دارم به غایت خوب رو
جویمش صحرا به صحرا کو به کو
گر دهد فرمان که در آتش روم
می کنم فرمان اطاعت مو به مو
یار اگر نازی کند از ساحری
خون ز دلها می رودهر جو به جو
از خدا خواهم کند کویش نصیب
تا دهم شرح فراقش رو به رو
تا روم در کوی او دیوانه وار
می کنم هر خار و خس جانانه بو
با که گویم سوزشی دارم به دل
سوزعشقست این به دل نه های و هو
گر رضا دارد کنم جانم فدا
پس تحمل بایدم بی گفتگو

¤ نوشته شده توسط بابك در چهارشنبه 16 مرداد 1387 ساعت 10:34
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | نظرات (0)